چگونه محيط مدرسه را با نشاط كنيم

مدرسه با نشاط

دانش‌آموزان مهم‌ترین رکن نظام آموزش و پرورش هر کشوری محسوب می‌شوند. عواملی که می‌تواند این سرمایه ملی را برای رشد بهینه و کیفی آماده سازد، مهارت‌های رفتاری است که در محیط آموخته می‌شود نه فقط محفوظات علمی مدارس تامین‌کننده نیروی کیفی جامعه‌اند و نه فقط تامین‌کننده کمیتی از خیل عظیم نیروی انسانی که به‌عنوان تحصیل کرده روانه جامعه می‌شوند. پس شناسایی و ایجاد زمینه برای رشد خصایل ممتاز بشری، اولین دغدغه دست اندرکاران تعلیم و تربیت در کلیه فعالیت‌های علمی یا فرهنگی است که باید با تمام وجود خود را وقف ایفای این وظیفه سنگین کنند. نشاط و شادابی در مدرسه باعث رشد و تکامل همه ابعاد وجودی یک دانش‌آموز در بعد جسمانی، شناختی، عاطفی، اخلاقی و معنوی می‌شود. چنانچه یک بعد از این ابعاد دچار صدمه شود و یا مورد غفلت و فراموشی قرار گیرد، دانش‌آموز به توانایی‌ها و شایستگی‌های کامل دست نخواهد یافت. این وظیفه مسئولین تعلیم و تربیت است که شرایطی را فراهم آورند تا تمام نیازهای او تامین شود. شاد زیستن برای دانش آموز به همان اندازه مهم است که تغدیه خوب، محبت کردن و حفاظت از او اهمیت دارد، زیرا سلامت روحی و روانی و فیزیکی و جسمانی او را تامین می‌کند. نرخ شادی و خنده در مدارس ما بسیار پایین است. میزان شیوع خنده و توسعه فضای فرح بخش در آموزشگاه‌ها مورد بی‌مهری قرار گرفته است. در جامعه و مدرسه فاقد شادی، سخن‌گفتن از شادی قدری مشکل خواهد بود. یکی از مشکلات هر جامعه غفلت از شادی و نشاط و در نتیجه افزایش بیماری‌های مختلف روانی از قبیل اضطراب و افسردگی است. با شادی و نشاط زندگی معنا پیدا می‌کند و در پرتو آن دانش‌آموزان خصوصاً در دوران نوجوانی و جوانی می‌توانند خود را ساخته و قله‌های سلوک و پله‌های ترقی را چالاکانه بپیمایند. جامعه زنده و پویا جامعه‌ای است که عناصر شادی‌آفرین در آن فراوان باشد. در گذشته به‌نظر می‌رسید که وظیفه آموزش و پرورش تولید عده‌ای فارغ التحصیل است که فقط بتوانند امرار معاش کنند اما چنین می‌نماید که در قرن جدید نظام‌های آموزش و پرورش این مرحله را پشت سر گذاشته و سرلوحه تعلیم و تربیت در یک جمله خلاصه شده است؛ « شوق زندگی کردن را به دانش‌آموزان بیاموزیم». پس باید معتقد باشیم که درحقیقت رشد پایدار ما در گرو شادی پایدار است.

راه حل هاي پيشنهادي جهت ایجاد شادی و نشاط در دانش آموزان

1- تأسیس بانک جایزه و تشویق دانش آموزان با ارائه کارت امتیاز

2-برپایی جشن های شادی و مسابقات به مناسبتهای مختلف(اعیاد، ولادت ها و...)

3- تقویت و توسعه بازدیدهای علمی و تفریحی

4-نصب عکس دانش آموزان  ممتاز در تابلوی مدرسه

5- تشکیل نمایشگاه های متعدد با مشارکت دانش آموزان از دست سازهای کارهای تحقیقی امور آموزشی و پرورشی

6- ورزش صبحگاهی به صورت دسته جمعی قبل از شروع کلاس

7- دعوت از دانش آموزان موفق مدرسه در مناسبتهای مختلف ومتناسب

8- زیبا و جذاب کردن محیط مدرسه و استفاده از رنگ های شادی آور در کلاس ها- سالن ها- دیوارهای حیاط

9- توجه به رعایت بهداشت فردی دانش آموزان

10- مشارکت مؤثر اولیای دانش آموزان در جهت بهره گیری از توان و پیشنهادات آنها در شاد نگه داشتن محیط آموزشگاه

11- پرهیز از تنبیه- توهین، سرزنش، تحقیر در مدرسه

12- اجرای روش های تدریس فعال با محوریت کلاسی بانشاط

13- تلاش در جهت  پرهیز از بی انضباطی و بی عدالتی در محیط آموزشگاه

14- تقویت فعالیت های هنری در مدرسه: گروه تئاتر- گروه سرود

15-تلاش برای ایجاد نشاط درهمکاران و حضور آنها همراه با ظاهری مناسب و آراسته

16- بررسی عوامل مؤثر در افت تحصیلی وترک تحصیل دانش آموزان و تقویت امید به آینده در دانش آموزان

17- تقویت احترام متقابل بین دانش آموزان و دیگر کارکنان مدرسه

18- تهیه کارت تبریک به مناسبت تولد هر یک از دانش آموزان

    شاید در اولین نگاه احساس کنیم که انجام همه امور فوق در مدارس مستلزم پرداخت هزینه های سنگین باشد و مسلما در مدارس دولتی چنین امکانی وجود ندارد لیکن با کمی تامل به این نتیجه می رسیم که انجام بسیاری از این پیشنهادات فوق می تواند با درایت و مدیریت صحیح با حداقل بودجه و امکانات انجام شدنی باشد و به اشکال مختلف می توان شادابی و طراوت را به کودکان و نوجوانان این مرز و بوم هدیه دهیم و در نهایت جامعه ای شاد داشته باشیم که این خود باعث بروز و رشد استعدادها و خلاقیت ها در جوانان ما خواهد شد.